واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۴

این راه که هست سخت جانکاه ای دل

چون پیش تو آمده است ناگاه ای دل

اندیشه مباد هرچه بادا بادا

سر کن متوکلاً علی الله ای دل