واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۹

هرچند که بوده‌ایم عالی ادراک

وز طبع بلند هم‌نشین افلاک

کردیم تنزل و به شعر افتادیم

از شومی این کار نشستیم به خاک