واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۶

چندی به هوس شدم بهر قوم رفیق

افسوس نشد دوچار یک یار شفیق

اکنون من و هم‌نشینی تنهایی

توفیق ببخش یا اولی‌التوفیق