واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۶

هجر آمد و در عیش من انداخت فتور

زین درد غم و غصه ضرور است ضرور

می‌نال ای دل به‌قدر وسع امکان

می‌کن آب دیده گریه حتی‌المقدور