واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۶۶

در ذات تو محو گشته کالذات شود

آسوده‌دل از جمهٔ آفات شود

من روی تو دیده‌ام نخواهم مردن

آن‌کس که رخ تو دید کی مات شود