واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۵۵

سقاپسری که نام او بود حیات

از فرط عطش دید مرا در سکرات

آبی بخشید و من ز سر زنده شدم

واه واه چه حیات چشمهٔ آب حیات