واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۵۲

نی خواب مرا قبول دارد نی زشت

در حرمم راه ته رویم به کنشت

یارب به کجا روم بفرمای که من

نی درخور دوزخم نی شایان بهشت