واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۴۵

گرچه فلکم دور فکند از کویت

دل مانده همان اسیر در پهلویت

آن روز که از توام جدا می‌کردند

داغم که چرا سیر ندیدم رویت