واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۳۴

دیدیم جهان کلفت آن بی‌ریب است

هر صبح طرب شام غمش در جیب است

ای بخت بساز با سیاهی کاینجا

مانند برص سپید گشتن عیب است