واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۲۹

تیرش سوی من که از خطا افتاده است

می‌رفت کجا ببین کجا افتاده است

ای دل او را به پهلوی خود بنشان

کز دستهٔ خویشتن جدا افتاده است