واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۲۷

پیری آمد ز چهره زیبایی رفت

وز قامت همچو سرو رعنایی رفت

رفتار ز پا ز دست گیرایی رفت

اکنون چه توان کرد توانایی رفت