واقف لاهوری » رباعیات » شمارهٔ ۱۴

مالید غم زمانه گوش دل ما

زان‌سان که ز سر برید هوش دل ما

جز بار خدای کیست تا بردارد

این‌بار بلا باز سر و دوش دل ما