واقف لاهوری » قطعات » شمارهٔ ۲۱۲

کرد زلف تو مرا سودایی

گشته‌ام همچو صبا هر جایی

نیست خوش آمدن هیچ بلا

چه بلایی تو که خوش می‌آیی