واقف لاهوری » قطعات » شمارهٔ ۱۶۴

جدا از روی او گر زنده مانم

ز رویش تا زیم شرمنده مانم

تو خود رفتی ولیکن بوسه‌ای ده

که تا برگشتن تو زنده مانم