از چه میرانی مرا از کوی خود جا تنگ نیست
پای من لنگ از وفا شد ورنه دنیا تنگ نیست
گر دو روزی پهلوت جا کردم ای مجنون چه شد
گر ز من تنگ آمدی رفتم که صحرا تنگ نیست