به دل هست بار غمم زان مثابه
که نتوان کشیدن به چندین ارابه
ز بس مطله ابروی او بلند است
نویسم به طاق دلش چون کتابه
بکن غسل در چشمهسار محبت
که تا پاک گردی ز لوث جنابه
ز بزم شما رفته بودیم مستان
رجعنا الیکم به صدقالانابه
ز پیر خرابات همت طلب کن
سلامت برآیی مگر زین خرابه
کتابه کنیدش به لوح مزارم
پس از مرگ آید اگر زو کتابه