در بند غم فغان چو اساری برآورم
فریاد یا مجیر اجرنا برآورم
فرصت نداد دست که تا در ره طلب
خاری ز پای بادیهپیما برآورم
خطش دمید زود امانم نداد حیف
تا از دماغ ریشهٔ سودا برآورم