گر بگردد روزگار از وضع خویش
برنگردد آن نگار از وضع خویش
غم شکستم می ز مستی ریختم
میکشم اکنون خمار از وضع خویش
پیش او کردم عبث خالی دلی
گشتهام پرشرمسار از وضع خویش