تا به کی صرف حنابندی نمایی روزگار
فکر بندوبست ملک دل ضرور است این نگار
میکند هرچند اشک من ادا حق نیاز
چون نماز طفل پیش او ندارد اعتبار
تا به چشم شوخ خوبان نسبت او شد درست
شاخ ذوالقرنین را آهو نگیرد در کنار