واقف لاهوری » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۷۳

آن را که با تمیز بود یک پشیز نیست

اراب جهل را کمی هیچ چیز نیست

مانند عمر یوسف من طرفه بی‌وفاست

با این همه مرا به جز او کس عزیز نیست

من خط بندگی به تو دادم مرا مران

چون خامه‌ام ز دست تو پای گریز نیست

تو بوشناس طرهٔ جانانه نیستی

ورنه کدام صبح مسا مشک بیز نیست