چند باشد دیده از دیدار دیدن بینصیب
گوش زان آواز روحافزا شنیدن بینصیب
نیست در کوی وفا از گریهٔ چشم حاصلم
میکنم در خاک تخمی از دمیدن بینصیب
مرغ تصویرم چه میپرسی ز درد حسرتم
از قفس محروم، از فیض پریدن بینصیب