تا فرود آمدی به خانهٔ ما
سرمه شد خاک آستانهٔ ما
میفشاند نمک به دیدهٔ خواب
طرفه شوریست در فسانهٔ ما
آتش ما نمیشود خاموش
نَفِتد از زبان زبانهٔ ما