نمک خوان دل فگاران است
شور اشعار عاشقانهٔ ما
خویش را زودتر رسان ای سیل
چشم بر راه توست خانهٔ ما
زلفت آشفت و از پی سودا
شاخ در شاخ شد بهانهٔ ما
خانه را سیم گل کنیم مگر
آمد آن سیمبر به خانهٔ ما
زلف را میدهی به دست رقیب
نهای آگه ز درد شانهٔ ما
ای بهشت از تو در دو دیده و دل
دوزخ آتش برد ز خانهٔ ما