خاقانی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۳

دل خاصِ تو و من، تنِ تنها اینجا

گوهر به کَفَت بمانْد و دریا اینجا

در کار توام به صبر مفکن کارم

کز صبر میان‌تهی‌ترم تا اینجا