واقف لاهوری » غزلیات » شمارهٔ ۴۲۶

با تو ناآشنا کسی چه کند

چه کند ماجرا کسی چه کند

بلبلان داد گریه می‌خواهند

گل ندارد وفا کسی چه کند

تو که نازک‌تری ز لاله و گل

خود بفرما تو را کسی چه کند

دل به صد رنگ می‌برید از دست

دلبران با شما کسی چه کند

گر روم جابه‌جا مکن عیبم

می‌روی جابه‌جا کسی چه کند

به اداهای دلربای بتان

ای خدا ای خدا کسی چه کند

می‌برد بوی یار را هر سو

چه کند با صبا کسی چه کند

به بلای که زلف دارد نام

نشود مبتلا کسی چه کند

چون شوی گرم دادن دشنام

نکند گر دعا کسی چکند

گر نه زنجیر زلف او باشد

دل دیوانه را کسی چه کند

طعن عشقم چه می‌کنی واقف

با قضای خدا کسی چه کند