علی اشتری » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶ - میگسارم باشی

آنروز خوشم که در کنارم باشی

گر نیکم و گر بدم، تو یارم باشی

می نوشی و می دهی و می بستانی

من می خورم و تو میگسارم باشی