علی اشتری » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۹ - زاهد و میخانه

چون باده بجام خود فروشان افتاد

پیمانه ز دست باده نوشان افتاد

زاهد چو بمیخانه درآمد مخمور

تزویر بکار می فروشان افتاد