علی اشتری » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۶ - بوسه شبنم

یک عمر اگر چه رنج و ماتم دیدم

در پای نشاط، خار صد غم دیدم

صد شکر که گلبن امیدم را دوش

شاداب ز بوسه های شبنم دیدم