علی اشتری » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳ - زندگی ما را کشت

در خدمت خلق بندگی ما را کشت

وز بهر دو نان دوندگی ما را کشت

هم محنت روزگار و هم منت خلق

ای مرگ بیا: که زندگی ما را کشت