عمادی شهریاری » اشعار نویافته » شمارهٔ ۱۷

انوری گوید:

به بیت عمادی جوابش بگفتم

چه گفتمش گفتم که ای روشنایی

(مرا از شکستن چنان باک ناید

که از ناکسان خواستن مومیایی)