عمادی شهریاری » اشعار نویافته » شمارهٔ ۱۱
شاهی که برون بام چرخ است درش
خاطر نرسد ؟ خطرش
جایی است کله گوشه قدرش که فلک
گر ؟ کله بیفتد ز سرش