ای چو من صدهزار بیچاره
در بیابان عشقت آواره
غم هر یک ز عشق صد گونه
دل هر یک ز غم به صد پاره
دردشان را جمال تو درمان
کارشان را وصال تو چاره
نزد اهل خرد شود چو خورد
شیر لطف تو طفل گهواره