عمادی شهریاری » ملحقات » شمارهٔ ۹

لعل لبت بنده‌نوازی کند

غمزه به جان دست‌درازی کند

عاشق جانباز دهد جان به باد

باز چو از زلف تو بازی کند

ناز به جان کن که ز جان خوش‌تر است

ناز که معشوق به بازی کند