عمادی شهریاری » رباعیات » شمارهٔ ۲۰

در دیده سرشک چیست سیل غم او

جان و دل و دین که‌اند خیل غم او

دوش آمده بود شادیی در دل من

گفتم تو که‌ای گفت طفیل غم تو