عمادی شهریاری » رباعیات » شمارهٔ ۱۵

هر گه که جفاهای تو بر دل شمرم

گویم که دگر نام و نشانت نبرم

لیکن چو به آن روی نگارین نگرم

گویم که چرا غم چنینی بخورم