عمادی شهریاری » قطعات » شمارهٔ ۵

زحمت من ز حد حصر گذشت

آه با طبع چون منت چون است

لیک در پله معانی تو

که فلک در مقابلش چون است

زحمت بنده گر چه بسیار است

کرمت زآن هنوز افزون است