نورس دماوندی » رباعیات » شمارهٔ ۶۶

هرگز گله از سپهر و انجم نکنم

من راه سلوک خویش را گم نکنم

گرکشتی صبر من به گرداب افتد

اندیشه ز بحر پرتلاطم نکنم