نورس دماوندی » رباعیات » شمارهٔ ۶۴

با دام تعلقم چو آویزش نیست

کار دل من چو اشک جز ریزش نیست

در هر نفسی چو کار فوتی دارم

با خلق مرا مجال آمیزش نیست