نورس دماوندی » رباعیات » شمارهٔ ۴۶

شست نگه تو بس که صاف افتاده است

دل بر سر دل در این مصاف افتاده است

شق کرده هلال ابرویت از اعجاز

سبابه ی حسن موشکاف افتاده است