نورس دماوندی » رباعیات » شمارهٔ ۷

هم در لگن سپهر از شمع خور است

هم در صدف از مشینشی قطره دُر است

چون شخص در آئینه و چون عکس در آب

عالم ز وجود دوست خالی و پر است