نورس دماوندی » رباعیات » شمارهٔ ۱

یاد تو مرا انیس جان آگاه

لطف تو به هر ورطه مرا پشت و پناه

گشتم به دو نشاه صاحب قوت و حال

لاحول و لا قوه الا بالله