نورس دماوندی » قطعات و مثنویات » ۷۸. به اسم امید

نگارستان بود دیوان گلشن

که هر گل داشت تمثیلی ز دلبر

خوش آمد چون بت هر هفت گرده

مرا از خمسه ی گل هفت پیکر