فتحعلی‌شاه » رباعیات » شماره ۱۷

یا رب که تو را خزان به گلشن نرسد

بر سرو قد تو دست بهمن نرسد

شد دست من از دامن وصلت کوتاه

ترسم که دگر تو را به گردن نرسد