فتحعلی‌شاه » رباعیات » شماره ۱۲

چون دست به روی و زلف جانانه رسید

روزم همه نوروز شد و شب همه عید

خوش‌وقت کسی که در چنین روز خوشی

جانانه خویش را در آغوش کشید