هجران تو سوخت بس که جانم
هر دم ز دو دیده خونفشانم
حال دل من ز من چه پرسی
دل در بر توست من چه دانم
آخر ز تو دلستان من زار
کام دل خویشتن ستانم
درد غم عشقت ای دلافروز
آمیخت به مغز استخوانم
پا بر سر من گذار یک بار
عمریست که خاک آستانم
خاقان ز غم مه زمینی
بگذشت فغان ز آسمانم