زهی کمال بتان ختا و خطه خلخ
که بر جمال تو نازند ای نگار پریرخ
جهان به جلوه حسنت مثال صفحه شطرنج
که گر نه شاه چه فرزین و اسب و فیل چه رخ
مگو طبیب چرا من مجال نطق ندارم
که درد عشق مرا بسته لب ز پرسش و پاسخ
گرفته قوت آه از درون سوختهام عشق
نه آتشی که زنم بر فلک ز سوز دل آوخ
مگر به جلد سگ آستان یار درآیم
روم به هیکل توحید با لباس تناسخ
ایا نسیم صباح اذ اردت حیاتی
فمن لطایف نشر الحمی الی فانفخ
به کوی میکده ساغر گدای خاک نشین شد
زهی سعادت بخت بلند و طالع فرخ