مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۳۴

تا چند دلت بی‌خبر از مرگ بود

تا کی به سرت فکر سر و برگ بود

بی‌توبه فروبرده نفس را نکشی

شاید که برون آمدنش مرگ بود