مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۴

چون بی‌‌تو نگاهم به سیاهی پوید

اشکم به علاج رنگ کاهی پوید

زآن لخت جگر خورم که در فصل بهار

کآزر به شکار خورد ماهی پوید