مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۰

تا دیده‌ام از غم تو گریان نشود

درها به رخم ز فیض خندان نشود

غم نیست که شد دلم پریشان ز غمت

باید که غمت ز دل پریشان نشود