مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶

گاه از نفس سینه سوزان پیداست

گاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست

با آن که نهفته رخ به صد پرده راز

در ذره چو آفتاب تابان پیداست